Dużą uwagę poświęcał wychowaniu żołnierza i logistycznemu zabezpieczeniu walczących wojsk zarówno przed bitwą, jak i w jej toku.
Swe przemyślenia i poglądy zapisał w dziełach: Instrukcja (1761), Porządek służby (1770), Myśli (1777). Wykorzystano je przy opracowaniu regulaminów i reorganizacji armii rosyjskiej w drugiej połowie XVIII wieku.
W 1774 odznaczony Orderem Orła Białego, był kawalerem wszystkich ówczesnych orderów rosyjskich (Orderu Świętego Jerzego I klasy, Świętej Anny I klasy, Świętego Aleksandra Newskiego, Świętego Włodzimierza I klasy) i pruskiego Orderu Czarnego Orła (1776)Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 215..
Jego syn Nikołaj Rumiancew (1754–1826) był ministrem spraw zagranicznych oraz przewodniczącym Komitetu Ministrów Imperium Rosyjskiego.
Upamiętnienie Jego wizerunek został umieszczony na naddniestrzańskiej monecie obiegowej o nominale 5 rubli wyemitowanej w 2014 roku.
Przypisy
Bibliografia Bolszaja sowietskaja encikłopedija, t. 22, Moskwa 1975. Mała encyklopedia wojskowa, t.