Emil Świda (ur. 2 stycznia 1868 w KolnicyNiektóre źródła podają Warszawę jako miejsce urodzenia. pod Augustowem, zm. po 2 listopada 1939 w Białymstoku) – warszawski przemysłowiec i działacz społeczny, wiceprezydent stolicy, członek i prezes Konsystorza Ewangelicko-Reformowanego w RP (1934–1936) i od 1939 roku.

Ukończył studia na Wydziale Chemii Instytutu Technologicznego w Petersburgu (1892). Po studiach przeprowadził się do Warszawy, gdzie wraz z Janem Siekluckim otworzył pierwszą na ziemiach polskich fabrykę kwasu węglowego i sztucznego lodu. Od 1911 firma działała pod nazwą Tow. Akcyjne «Fluid» z siedzibą przy ul. Wolskiej 121 w Warszawie. Był jej dyrektorem aż do 1926 r.Andrzej Barański, Świda Emil (1868-1939), Polski Słownik Biograficzny t. 51, Warszawa-Kraków 2017, s. 211-212