Ewa Sabina Chojecka (ur. 13 kwietnia 1933 w Bielsku) – polska historyk sztuki, profesor zwyczajny dr hab. nauk humanistycznych, członek Narodowego Komitetu Historii Sztuki i Komitetu Nauk o Sztuce Wydziału I Nauk Społecznych Polskiej Akademii Nauk. Specjalizuje się w malarstwie i grafice późnego średniowiecza i renesansu oraz sztuce środkowoeuropejskiej XIX i XX wieku.
Życiorys W 1955 ukończyła historię sztuki na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (studia magisterskie 1950–1955). W 1959 obroniła na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UJ doktorat (promotor prof. Karol Estreicher jr), a w 1969 – habilitację (tamże), zaś w 1977 uzyskała docenturę na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymała 11 czerwca 1987, zaś profesora zwyczajnego – w 1996.