W latach 1958–1963 była asystentem technicznym w Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, zaś w 1963–1977 nauczycielem akademickim w Instytucie Historii Sztuki UJ, będąc starszym asystentem, a od 1966 – adiunktem. W 1977 przeszła na Uniwersytet Śląski w Katowicach, gdzie utworzyła na Wydziale Filologicznym Zakład Historii Sztuki (od 1981 w strukturze Wydziału Nauk Społecznych), którego była pierwszym kierownikiem – od 1978 do przejścia na profesorską emeryturę w 2003. Pracę dydaktyczną i naukową kontynuowała w latach 2006–2013 na Wydziale Nauk Społecznych i Technicznych Śląskiej Wyższej Szkoły Zarządzania im. gen. Jerzego Ziętka w Katowicach, gdzie była profesorem zwyczajnym i Kierownikiem Katedry Ochrony Dóbr Kultury.
Jest promotorką pięciu przewodów doktorskich:
1985 – Paulina Chmielewska: Fabryka porcelany Giesche w dwudziestoleciu międzywojennym. Zakład, ludzie, dzieła (Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach), 1989 – Waldemar Odorowski: Architektura Katowic w latach 1922–1939 (Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie),