Z racji uczestnictwa Alice in Chains w roli supportu na trasie Iggy’ego Popa, Columbia skontaktowała Rachmana ze Staleyem, będącym autorem tekstu. Obydwaj wymieniali pomysły na fabułę przez telefon. Na wczesnym etapie odrzucili koncepcję zakładającą realizację wideoklipu z występem na żywo. Reżyser poprosił Staleya, aby ten spisał wszystkie pomysły i przesłał mu faksem. Wkrótce dostał wiadomość z odręcznie napisaną notatką: „Deszczowa, przesiąknięta stodoła. Zwierzęta hodowlane. Dziecko z zaszytymi oczami”. Przez następne kilka dni Rachman spędzał czas na słuchaniu piosenki, aby lepiej wczuć się w jej klimat. „Wpadłem na pomysł, żeby umieścić zespół w stodole i stworzyć mroczny nastrój, nadając mu sepiowy odcień [z] kilkoma zwierzętami gospodarskimi wokół nich, [budując] napięcie pod koniec, gdzie pojawia się ten rodzaj odrodzonej postaci” – wspominał. Zrezygnował z opcji dziecka z zaszytymi oczami. Zamiast tego zastosował alternatywną wersję, polegającą na wytworzeniu mrocznego nastroju wokół stodoły i przechadzającego się tajemniczego mężczyzny z zaszytymi oczami i kapturem na głowie, pełniącego funkcję opiekuna zwierząt. Do tej roli Rachman zatrudnił pracownika parkingu baru należącego do jego przyjaciela, bo, jak argumentował, „,miał po prostu wygląd Jezusa Chrystusa i obsadziłem go w dwóch lub trzech teledyskach, które już wcześniej zrobiłem”.