Wygodnie jest też przyjąć, że klucz jest pewną liczbą z zakresu 0...31 (jest to numer zaszyfrowanej litery A).
Szyfrowanie można wtedy zdefiniować za pomocą kongruencji:
gdzie jest numerem litery tekstu jawnego w alfabecie, – numerem litery szyfrogramu w alfabecie.
Podobnie deszyfrowanie tekstu można zapisać jako:
gdzie jest numerem litery szyfrogramu w alfabecie, – numerem litery tekstu jawnego w alfabecie.
Na podstawie własności kongruencji i tego, że są z przedziału 0...31: jeśli przy wyznaczaniu wartość wyrażenia przekroczy 32 – 1, to należy ją zmniejszyć o 32. jeśli przy wyznaczaniu wartość wyrażenia będzie ujemna, to należy ją zwiększyć o 32.
Operacje są do siebie odwrotne, bowiem przesuwanie w prawo o jest zarazem przesuwaniem w lewo o
Liczba 32 powyżej jest liczbą liter w alfabecie polskim. Dla alfabetu łacińskiego należy przyjąć liczbę 26Alfabet łaciński w czasach Cezara liczył 21 liter – kończył się na X, brakowało w nim J, U, W, Y, Z. patrz: .