W lutym jego rząd wprowadził ośmiogodzinny dzień pracy, ubezpieczenia społeczne, prawo do nauki i opieki zdrowotnej, otworzył zamknięte wcześniej szkoły (łotewskojęzyczne i dla mniejszości narodowych), znacjonalizował ziemie kościelne, banki, zakłady przemysłowe i własność ziemską. W końcu lutego wycofał się z wcześniejszej polityki rolnej, ogłaszając, że ziemia zostanie przekazana chłopom bezrolnym. Krok ten miał na celu zachęcenie chłopów do zaciągania się do Armii Radzieckiej Łotwy. Decyzję tę jednak cofnięto już 1 marca, zapowiadając całkowitą nacjonalizację ziemi i tworzenie gospodarstw kolektywnych. Sytuacja strategiczna Łotewskiej SRR stawała się bowiem coraz gorsza – do działań przeciwko bolszewikom szykowały się wojska estońskie od północy i wojska niemieckie, które w początku 1919 r. wycofały się do Kurlandii. 28 marca rząd Stučki ogłosił powszechną mobilizację.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pēteris Stučka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.