okaz zebrany 18 marca 2006 roku amerykańskiego teriologa Galena Rathbuna. Wskazano również paratypy w postaci okazów obu płci. Epitet gatunkowy pochodzi od miejsca znalezienia okazów, gór Udzungwa Opisany został jako czwarty gatunek w rodzaju sorkonos (Rhynchocyon), po sorkonosie czarno-rudym, złotozadym i plamistym. Odrębność od sorkonosa szarolicego od tego ostatniego potwierdziły badania DNA. Przeprowadzono badania genetyczne z wykorzystaniem mtDNA i vWF. Geny jądrowe ujawniły odrębność gatunków, w przeciwieństwie do genów mitochondrialnych, w przypadku których u obu gatunków stwierdzono te same główne haplotypy. Lucinda Lawson et al. zwracają uwagę, że jest to częsty wynik w badaniach genetycznych, jak wykazano już wcześniej. W przypadku krzyżowania się blisko spokrewnionych gatunków introgresja często przebiega nierówno, znacznie silniej w przypadku genów mitochondrialnych. Także w przypadku sorkonosów wskazuje to na pewną ograniczoną introgresję z R. c. reichardi. Otrzymano następujący kladogram:

Już po sorkonosie szarolicym wyodrębniono piąty gatunek, Rhynchocyon stuhlmanni. W 2017 r. Carlen et al. przeprowadzili badania genetyczne, w wyniku których ponownie podnieśli status jednego z podgatunków sorkonosa plamistego do rangi osobnego gatunku.