Zaprezentowali jednocześnie kladogram sorkonosów:
Gatunki te należą do monotypowej podrodziny Rhynchocyoninae, nieposiadającej polskiej nazwy. Wraz z drugą podrodziną Macroscelidinae zalicza się ona do rodziny Macroscelididae, ryjkonosowatych, zaliczanej w przeszłości do rzędu owadożernych, a obecnie do odrębnego rzędu Macroscelidea, ryjkonosowych.
Gatunek monotypowy
Etymologia Rhynchocyon: rhunkhos „pysk”; κυων kuōn, κυνος kunos „pies”. udzungwensis: góry Udzungwa, Tanzania.
Tryb życia Sorkonos szarolicy wiedzie lądowy tryb życia, zamieszkując lasy. Aktywny jest wyłącznie za dnia. Żyje samotnie. U sorkonosów samiec i samica zajmować mogą wspólny obszar, ale spotykają się głównie w kontekście rozrodu, poza tym wiodąc samotny tryb życia. Tworzą sobie także osobne gniazda. Rovero et al. zbadali pięć takowych gniazd, założonych w ściółce na dnie lasu, w czterech przypadkach przy pniu drzewa. Sorkonosy wykopywały misę w ziemi, gdzie następni umieszczały liście, tworząc coś na kształt kopuły.