Wywołało to wybuch gniewu w Strefie Gazy, który szybko rozprzestrzenił się na cały Zachodni Brzeg Jordanu i Jerozolimę Wschodnią.
Intifada 9 grudnia 1987 wybuchły palestyńskie zamieszki w obozie uchodźców Dżabalija (około 60 tys. mieszkańców) w Strefie Gazy. W następnych dniach zamieszki objęły swoim zasięgiem całą Strefę Gazy oraz Zachodni Brzeg Jordanu. Rozpoczęło się palestyńskie powstanie, którego celem było wywalczenie prawa do proklamowania niepodległego państwa Palestyna.
Początkowo starcia palestyńsko-izraelskie wybuchały bardzo spontanicznie i przebiegały całkowicie chaotycznie. Młodzi Palestyńczycy zazwyczaj atakowali kamieniami izraelskich policjantów, którym na pomoc przybywali żołnierze. Jednak z czasem Palestyńczycy zmienili taktykę działania, wykorzystując do atakowania butelki zapalające i granaty ręczne. Bardzo często zza pleców rzucających kamieniami dzieci strzelali terroryści palestyńscy. Żołnierze izraelscy odpowiadali ogniem na ostrzał i wówczas ofiarą padały najczęściej dzieci. Stawało się to tematem reportaży, które pozyskiwały Palestyńczykom poparcie Zachodu. Arabskie wioski, miejscowości i obozy uchodźców zostały otoczone barykadami, za którymi ukrywali się młodzi bojownicy atakujący kamieniami izraelskie patrole wojskowe.