Odon II lub Eudes le Champenois (ur. ok. 990E. Brandenburg, Die Nachkommen Karls des Großen, Leipzig 1935, s. 4., zm. 15 listopada 1037 pod Bar-le-Duc) – hrabia Blois, Chartres, Châteaudun, Provins, Reims i Tours od 1004 r., hrabia Troyes i Meaux od 1022 r. Był młodszym synem hrabiego Odona I i Berty, córki Konrada I Spokojnego, króla Burgundii.
Życiorys Panowanie Odona II charakteryzowało się wojnami z sąsiadami, wywoływanymi w celu zajęcia ich terytoriów. Popadał także w konflikty z jego suwerenami królami Francji. Hrabia organizował wyprawy mające przynieść mu koronę Italii lub Burgundii.
Jego pierwszą żoną była Matylda, córka Ryszarda I Normandzkiego i Gunnory. Po jej śmierci w 1006 r. Odon rozpoczął spór ze szwagrem Ryszardem II Dobrym o posag Matyldy, obejmujący część miasta Dreux. Spór został rozstrzygnięty w 1007 r. przez ojczyma Odona Roberta II Pobożnego, króla Francji, który przyznał Dreux Odonowi.