Baronowie lombardzcy zaoferowali Odonowi koronę królestwa Italii, jednak hrabia odmówił, nie chcąc pogarszać swoich stosunków z królem Francji. W 1032 r., po śmierci Rudolfa III, zaatakował królestwo Burgundii. Ponownie zawiązała się przeciwko niemu koalicja francusko-cesarska i po raz kolejny Odon musiał zrezygnować ze swoich ambicji.
Zginął w 1037 r. w bitwie pod Bar-le-Duc podczas najazdu na Lotaryngię.
Ze swoją pierwszą żoną Matyldą nie doczekał się potomstwa. Jego drugą żoną była Ermengarda, córka Roberta I, hrabiego Owernii, oraz Ermengardy, córki Wilhelma I, hrabiego Prowansji. Odon i Ermengarda mieli dwoje synów i dwie córki: Tybalda III (1012 – 29 września 1089), hrabiego Blois Stefana II (zm. 1047), hrabiego Troyes i Meaux Bertę, żonę Alana III, księcia Bretanii i Hugona IV, hrabiego Maine Almodis, żonę Godfryda II de Preuilly.
Przypisy
Kategoria:Dynastia z Blois Kategoria:Władcy Blois Kategoria:Władcy Szampanii Kategoria:Hrabiowie Provins Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w 1037