Józef Stecki (ur. 8 marca 1820, zm. 10 sierpnia 1880 w Kostromie) – polski ksiądz katolicki, uczestnik ruchu narodowego powstania styczniowego, zesłaniec syberyjski.
Biografia Józef Stecki urodził się 8 marca 1820 roku w rodzinie szlacheckiej w Płockiem (wg innej wersji w pow. wieluńskim). W 1840 wstąpił do seminarium duchownego w Warszawie. Jako kleryk diecezji augustowskiej w latach 1842-1846 studiował w Akademii Duchownej Rzymsko-Katolickiej, po której ukończeniu został prefektem w Instytucie Głuchoniemych w stolicy.
W 1846 roku ukończył studia jako kandydat teologii. W tym samym roku otrzymał święcenia kapłańskie.
Był wikariuszem w parafii św. Andrzeja w Warszawie.
W latach 1848–1853 w Konsystorzu Warszawskim pełnił funkcje archiwisty. Odegrał dużą rolę w czasie powstania styczniowego, brał udział w manifestacjach patriotycznych, był członkiem delegacji miejskiej za czasów „rewolucji moralnej”.
Od 1854 był wikariuszem w warszawskim kościele św. Karola Boromeusza przy ul. Chłodnej. Zajmował się również publicystyką i językoznawstwem. W 1861, sympatyzując z ruchem niepodległościowym, był współorganizatorem kilku manifestacji patriotycznych w Warszawie, blisko współpracując z wikarym tejże parafii ks.