Tadeusza Reytana.
Rodzina od paru pokoleń dająca jurystów, oficerów i kolejarzy nie miała związków z geologią. Dopiero w Puławach prof. Włodzimierz Zinkiewicz, późniejszy wykładowca na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, zasiał w nim bakcyla geologii. Po uzyskaniu matury rozpoczął studia w Zakładzie Geologii na Wydziale Nauk o Ziemi Uniwersytetu Warszawskiego. Słuchał m.in. wykładów prof. Jana Samsonowicza, odbywając u niego także część ćwiczeń. Pracę dyplomową Dolomity środkowo-dewońskie okolic Łagowa, wykonał pod jego kierunkiem i prof. Marii Turnau-Morawskiej (recenzentem był prof. Edward Passendorfer), uzyskując w 1953 na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego dyplom magistra geologii i paleontologii.
Praca w Państwowym Instytucie Geologicznym Pracę zawodową rozpoczął w czasie studiów, w latach 1950–1951, jako krótkoterminowy pracownik Państwowego Instytutu Geologicznego. Od 1951 został etatowym pracownikiem tegoż Instytutu. Początkowo pracował w Zakładzie Surowców Skalnych, kierowanym przez inż. Władysława Bobrowskiego. Zajmował się inwentaryzacją złóż i wystąpień kruszywa naturalnego na terenie województw warszawskiego, lubelskiego i białostockiego.