Na początku 1954 rozpoczął pracę w Sekcji Fosforytów tegoż Zakładu. Opracował Dokumentację geologiczną złoża fosforytów Kraśnik – Gościeradów. Następnie profilował i opróbowywał otwory wiertnicze do dokumentacji Chwałowice i Krzyżanowice. Przygotował też dokumentację geologiczną złóż fosforytów Walentynów i Łączany. Tę ostatnią wykonał razem z inż. Edwardem Błockim z Warszawskiego Przedsiębiorstwa Geologicznego.
W 1958 przeszedł do pracy w Zakładzie Złóż Surowców Promieniotwórczych, gdzie w pierwszej kolejności opracował Ocenę mineralizacji uranowej w rejonie Wądroża Wielkiego (15 km na SE od Legnicy). W 1959 pracował z Jerzym Kanasiewiczem w okolicach wsi Niedów i Ręczyn nad rzeką Witką. Wynikiem było opracowanie Geologia i poszukiwania pierwiastków promieniotwórczych w rejonie zapory wodnej na rzece Witce.
W 1959 wziął też udział w praktyce geologicznej zorganizowanej przez Centralny Urząd Geologii w ZSRR, dotyczącej metod poszukiwań złóż uranowych. Po dwu tygodniach wykładów w Moskwie zapoznano się w terenie z wystąpieniami uranowymi na Ukrainie.