Zwraca uwagę także fakt wyższości tekstów, które funkcjonowały "wśród współczesnych" nad późniejszymi tekstami, ale i różna wartość tego rodzaju tekstów i tekstów "czysto autorskich".
Istnieją także takie wydania pośmiertne, które wprawdzie ukazały się po śmierci autora, są jednak autoryzowane. Przykładem może być zbiorowe wydanie pism Krasickiego, które ukazało się po jego śmierci, ale przygotowywane było przy jego współudziale. Samo pojęcie autorstwa nie zawsze jest jednoznaczne: w związku z faktem, że w średniowieczu (rzadziej w starożytności i czasach późniejszych) kopista traktuje tekst jako w pewnym stopniu własny i otwarty, zadaniem krytyki tekstu może nie być ustalenie tekstu czysto autorskiego, ale jakiejś jego określonej redakcji (poszczególne redakcje wydaje się wtedy osobno). Niekiedy też celem wydania naukowego nie jest ustalenie tekstu autentycznego w ścisłym znaczeniu: np. wydania Iliady w przekładzie Dmochowskiego dokonane przez Tadeusza Sinkę znacznie odbiegają od tekstu autorskiego Dmochowskiego.