Sterowanie wozu nadawczego, jak i współpraca z innymi elementami węzła łączności odbywała się za pośrednictwem pięcioparowych kabli manipulacyjnych typu TTWK 5x2. Charakterystycznym dla sprzętu starego parku, jak i dla R-102 był sposób wykorzystania poszczególnych par kabl. ogólnie można go nazwać sterownie niesymetryczne. Odbywało się ono po odpowiednich żyłach względem pary 4 kabla stanowiącej wspólną „ziemię”. W rosyjskiej wersji R-102M zastosowano „kombinacyjne” wykorzystanie poszczególnych przewodów kabla TTWK co uniemożliwiało zdalne sterowanie przez aparatownie AZS
Źródła sterowania klucz telegraficzny z wozu odbiorczego kluczem telegraficznym lub z mikrofonu z wozu nadawczego (kontrola lub praca awaryjna) praca z mikrofonu z wozu odbiorczego lub z zewnętrznej aparatowni praca dalekopisem z wozu odbiorczego lub z zewnętrznej aparatowni (przez RPT) praca z zewnętrznej telegraficznej aparatowni utajniającej i kluczem z wozu odbiorczego
Moc nadajnika emisje telegraficzne 800 W (manipulacja amplitudy i częstotliwości) praca telefoniczna do 500 W (modulacja amplitudy) pobór mocy do 3 kW