Marek Waldenberg (ur. 8 stycznia 1926 w Równem na Wołyniu, zm. 25 lutego 2018 w Krakowie) – polski prawnik, nauczyciel akademicki, profesor nauk prawnych, historyk doktryn politycznych i prawnych, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Był synem Jana – taksówkarza i pracownika wodociągów miejskich w Równem, ochotnika z wojny polsko-bolszewickiej – i Rozalii. Pod okupacją radziecką od 1939 uczęszczał do polskiej szkoły średniej w Równem, a po aresztowaniu ojca w październiku 1941 przez niemieckie władze okupacyjne Komisariatu Rzeszy Ukraina wyjechał z matką do Łucka. Za sprawą barona Ungern-Sternberga i leśnika inż. Leszczyńskiego został zatrudniony przy przewozie dokumentów i części maszyn koleją pomiędzy tartakiem w Maniewiczach a dyrekcją przedsiębiorstwa leśnego w Łucku, trudniąc się ponadto handlem wymiennym i mieszkając w sąsiedztwie stacji w Maniewiczach. W styczniu 1944 ewakuował się przed zagrożeniem ze strony Ukraińskiej Powstańczej Armii do Kowla, a w maju 1944 wraz z wycofującymi się niemieckimi oddziałami do Brześcia, po kilku tygodniach do Skarżyska-Kamiennej (gdzie pozostawił matkę) i dalej do Forst (Lausitz) nad Nysą Łużycką, skąd powrócił do Lipowego Pola pod Skarżyskiem przed wkroczeniem tam Armii Czerwonej.