Żyjąc 57 lat, w więzieniach i na zesłaniu spędziła 34 lata. Miała być przez bolszewików całkowicie wymazana z historii.
W 1990 roku w lesie Miedwiediewskim pod Orłem, w miejscu kaźni Spiridonowej i innych więźniów, stanęła pamiątkowa tablica. Dwa lata później Spiridonowa została zrehabilitowana.
Przypisy Michael Parrish, The Lesser Terror: Soviet State Security, 1939-1953, Westport-London 1996, Wyd. Praeger, Greenwood Publishing Group , s. 69 wersja elektroniczna.
Bibliografia Richard Pipes, Rewolucja Rosyjska, Warszawa 1994; Wyd. PWN, . Richard Pipes, Rosja bolszewików Warszawa 2005, . Orlando Figes, Tragedia narodu. Rewolucja rosyjska 1891-1924 Wrocław 2009, Wydawnictwo Dolnośląskie, . Marija Spiridonowa na portalu hrono.ru My Disillusionment in Russia. Mariya Spiridónova – Emma Goldman
Kategoria:Działacze eserowców Kategoria:Deputowani do Zgromadzenia Ustawodawczego Rosji 1918 Kategoria:Lewicowi eserowcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Tambowie Kategoria:Ofiary masakr więziennych NKWD w 1941 Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Rosji Kategoria:Rosyjscy zamachowcy Kategoria:Rosyjskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Ofiary psychiatrii represyjnej Kategoria:Uczestnicy rewolucji w Imperium Rosyjskim (1905–1907) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Więźniowie w Imperium Rosyjskim Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Więźniowie więzienia w Orle