Tate pozostawiła Polańskiego w Londynie, sama zaś wróciła do Stanów Zjednoczonych, aby razem z Tonym Curtisem zagrać w Nie daj się usidlić. Ten nieskomplikowanej fabuły film miał spożytkować trendy popularności filmów o beztroskim życiu bywalców plaż amerykańskich wybrzeży oraz powodzenia muzyki takich twórców jak The Beach Boys czy . Zagrana przez Tate postać Malibu, opisywana w materiałach promocyjnych Metro-Goldwyn-Mayer jako „Malibu, Królowa Surfu”, przez większą część filmu występuje w prawie samym bikini. Na niej wzorowano później projekt lalki „Malibu Barbie”, która cieszyła się dużym wzięciem. Rozczarowana filmem i swoją w nim rolą Tate zaczęła nazywać siebie z przekąsem „seksowna mała ja” („sexy little me”). Jeszcze zanim film wszedł na ekrany, rozkręcona na wielką skalę akcja promująca spowodowała wypełnienie kin w całych Stanach zdjęciami i naturalnej wielkości kartonowymi sylwetami Tate w kostiumie; z promocją filmu skoordynowana została kampania reklamowa producenta plażowych kosmetyków Coppertone, również skoncentrowana wokół Tate. Premiera filmu spotkała się z przewagą mocno krytycznych recenzji i słabą sprzedażą biletów, co miało ponoć skłonić Tate do szczerego wyrażenia swojej opinii wobec jednego z dziennikarzy w słowach: „To beznadziejny film”; po czym aktorka miała dodać: „Czasem mówię rzeczy, których nie powinnam mówić. Chyba jestem zbyt otwarta”.