thumb|Szpik kostny widziany w mikroskopie świetlnym mały|Przekrój przez głowę kości udowej, peryferyjnie widoczny szpik kostny czerwony, centralnie widoczny szpik kostny żółty mały|Kości wołowe z widocznym w środku szpikiem kostnym mały|Biopsja aspiracyjna szpiku kostnego Szpik kostny () – miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz jam szpikowych kości długich oraz w małych jamkach w obrębie istoty gąbczastej kości. Masa całego szpiku u dorosłego człowieka wynosi około 2,5 kg.
Budowa i funkcje Rozróżnia się: szpik kostny żółty (), składający się głównie z komórek tłuszczowych (stąd barwa), którego zawartość wraz z wiekiem każdego osobnika wzrasta. Ten rodzaj szpiku jest hemopoetycznie nieczynny. szpik kostny czerwony (), który jest miejscem powstawania elementów morfotycznych krwi, takich jak erytrocyty, granulocyty, trombocyty. U płodu i noworodka szpik kostny czerwony wypełnia wszystkie kości. Z biegiem czasu czerwony szpik przekształca się w żółty, tak że u osób dorosłych czerwony szpik kostny występuje jedynie w kościach płaskich: mostku, trzonach kręgów, żebrach, kościach czaszki, kościach miednicy i łopatkach oraz w nasadach kości długich.