Gotfryd Ernest Groddeck, polska forma nazwiska: Bogumił Ernest Grodek, rosyjska: Годфрид Эрнест Гроддек, litewska: Gotfrydas Ernestas Grodekas (ur. 17 listopada 1762 w Gdańsku, zm. 11 kwietnia 1825 w Kijowcu w guberni mińskiej w posiadłości Łaskich) – filolog klasyczny, krytyk literacki, tłumacz, numizmatyk, profesor Cesarskiego Uniwersytetu Wileńskiego.

Życiorys Był synem Beniamina Groddecka (ur. 24.9.1720, zm. 5.6.1776) – profesora literatury greckiej i języków wschodnich (w latach 1749–1776) w Gdańskim Gimnazjum Akademickim i Beaty Konstancji Ehlert. Pierwsze nauki pobierał w szkole przy kościele Najświętszej Marii Panny. Później kształcił się (1777–1782) w istniejącym od roku 1558 Gdańskim Gimnazjum Akademickim. Od jesieni roku 1782 studiował w Getyndze pod kierunkiem Christana Gottloba Heynego teologię i filologię (magister filozofii od kwietnia roku 1786, doktorat w listopadzie 1786). W styczniu roku 1784 został członkiem Seminarium Philologicum Ch. G. Heynego, a w listopadzie zyskał członkostwo Societatis Regiae Scientarium Gettingensis. Za pośrednictwem Johanna Gottfrieda Herdera został bibliotekarzem i nauczycielem w Puławach. W latach 1787–1793 był wychowawcą i nauczycielem synów Adama Kazimierza Czartoryskiego: Adama Jerzego i Konstantego.