Ożenił się z Joanną d'Edling (ślub odbył się 19 marca 1789 we Włostowicach – obecnie dzielnica Puław), z którą miał kilkoro dzieci (wśród nich przynajmniej jedną córkę).
W latach 1793–1796 przebywał w Łańcucie, gdzie uczył Henryka Lubomirskiego (późniejszego kuratora Zakładu im. Ossolińskich), z którym w roku 1794 wyjechał do Wiednia. Latem roku 1796 wrócił do Puław już jako bibliotekarz Czartoryskich. W roku 1804 (8 sierpnia) został, częściowo dzięki protekcji Czartoryskich, profesorem języka i literatury greckiej na Uniwersytecie Wileńskim, a od roku 1807 także literatury rzymskiej. Był także, od 3 września 1804 roku prefektem biblioteki uniwersyteckiej – w tym czasie pracował w niej Kazimierz Kontrym.
U Grodecka studiowali niektórzy filomaci, m.in. Adam Mickiewicz, Józef Jeżowski, Tomasz Zan, Jan Czeczot. Jego studentami byli też m.in. Joachim Lelewel, Szymon Żukowski (autor „Początków języka greckiego”), Leon Borowski, Stanisław Czerski, Krystyn Lach Szyrma, Ludwik Sobolewski, Maksymilian Jakubowicz, Zygmunt Bartoszewicz (redator „Tygodnika Wileńskiego”), Józef Kowalewski, Mikołaj Malinowski, Jan Wiernikowski, Jan Stanisław Hryniewicz, Szymon Dowkont (Simonas Daukantas).