Macierze te cechuje spójność parami, tzn.: dany element macierzy jest równoważny względem samego siebie: wartość oceny elementu b względem elementu a jest odwrotnością oceny a względem b
Metoda dopuszcza istnienie pewnej niespójności globalnej macierzy – dopuszczalna jest sytuacja, w której element a jest preferowany względem b, b względem c, natomiast a nie jest preferowany względem c.
Badanie spójności macierzy W celu zbadania spójności macierzy preferencji Saaty zaproponował obliczenie dwóch współczynników spójności: CI (Consistency Index) oraz CR (Consistency Ratio). Dana macierz jest uważana za wystarczająco spójną w sytuacji, gdy wartość współczynnika CR jest mniejsza od 0,1. Jednakże w pewnych sytuacjach dopuszczalna jest większa niespójność danej macierzy (nawet na poziomie 0,15). W przypadku większych niespójności decydent powinien przedefiniować swoje preferencje.