We wrześniu tego samego roku powstał Klub „Dialog i Inicjatywa” (Dialogue et Initiative), powołany przez Michela Barniera i Dominique’a Perbena (obaj z RPR), Jacques’a Barrota (UDF) i Jean-Pierre’a Raffarina (DL). W listopadzie 2000 konserwatywny dziennik „Le Figaro” opublikował list podpisany przez ponad 350 francuskich parlamentarzystów obu izb, zainicjowany przez Dominique’a Baudisa i nawołujący do współpracy. Dalsze inicjatywy ogłaszano w 2001, m.in. były premier Édouard Balladur publicznie przedstawił koncepcję utworzenia wspólnej Unii na rzecz Reform (l'Union pour la réforme). thumb|Jacques Chirac – patron Unii na rzecz Większości Prezydenckiej 13 stycznia 2001, także w „Le Figaro”, ukazał się sygnowany przez 160 deputowanych i senatorów z wszystkich trzech partii apel zatytułowany France alternance: pour un nouveau contrat politique. Inicjatorami tego manifestu, który stał się podstawową deklaracją ideową późniejszej UMP, byli Alain Juppé i prezydencki doradca Jérôme Monod.