thumb|Grób Jana i Zofii Sztaudyngerów na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie W roku 1954 rozpoznano u niego czerwienicę prawdziwą, wielokrotnie przebywał w szpitalach, m.in. w Łodzi, Warszawie i Krakowie. Zmarł w Klinice Hematologicznej prof. Juliana Aleksandrowicza w Krakowie 12 września 1970. Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC11, rząd 13, nr grobu 5).
Był ojcem Anny Sztaudynger-Kaliszewicz, doktor socjologii oraz propagatorki jego twórczości, oraz Jana Jacka Sztaudyngera, profesora zwyczajnego Katedry Ekonometrii na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego.
Twórczość W literaturze przedmiotu obecne są trzy daty debiutu literackiego: 1923, 1924Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny oprac. zespół pod red. J. Czachowskiej, A. Szałagan. t. 8, Warszawa 2003, s. 200., 1925. Jako eseista debiutował w 1923 artykułem opublikowanym w praskim czasopiśmie „Divadelní listy”. Podczas studiów należał do grupy literackiej „Helion”, a w maju 1923 zorganizował w sali Kopernika w Collegium Novum pierwszy własny wieczór poetycki. W 1925 ukazał się w nakładem poznańskiej Księgarni Świętego Wojciecha debiutancki tomik poezji Dom mój, do którego napisał wstęp Karol Hubert Rostworowski.