Nowe Miasto Lubawskie (hist. Nowe Miasto nad Drwęcą, ) – miasto w Polsce położone w województwie warmińsko-mazurskim, siedziba powiatu nowomiejskiego, nad rzeką Drwęcą.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. Nowe Miasto Lubawskie liczyło 10 089 mieszkańców.
Położenie Miejsce obrad sejmików elekcyjnych województwa chełmińskiegoWojciech Kriegseisen, Sejmiki Rzeczypospolitej szlacheckiej w XVII i XVIII wieku, Warszawa 1991, s. 29.. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa toruńskiego. Nowe Miasto Lubawskie leży w historycznej ziemi chełmińskiej, w ramach której położone jest w ziemi lubawskiej, a także na obszarze dawnej ziemi Sasinów.
Według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski miasto położone jest na pograniczu trzech mezoregionów: Pojezierza Brodnickiego, Doliny Drwęcy i Garbu Lubawskiego, stanowiących razem część makroregionu Pojezierza Chełmińsko-Dobrzyńskiego.
Historia
Starożytność i wczesne średniowiecze W pierwszym tysiącleciu p.n.e. w okolicach dzisiejszego Nowego Miasta Lubawskiego pojawiła się ludność z kręgu kultury łużyckiej. We wczesnym średniowieczu ziemie te zamieszkiwało pruskie plemię Sasinów.