Sieć alei wzorowano na tej, którą Georges-Eugène Haussmann wdrożył podczas wielkiej przebudowy Paryża.
W latach 30., 40. i 50. XX wieku rozwinął się przemysł w obszarze metropolitarnym. Po 1930 roku doszło do zahamowania imigracji międzynarodowej. Zapotrzebowanie na siłę roboczą zostało zaspokojone dzięki migrantom z innych części Argentyny, Boliwii, Paragwaju i Urugwaju. Ludność ta zamieszkała slumsy na przedmieściach. Wielu przybyszów, skonfliktowanych z porteños, poparła w latach 40 Juana Peróna, który w 1943 objął władzę w wyniku i pełnił urząd prezydenta w latach 1946–1955 i od 1973 do swojej śmierci w 1974. W 1987 roku w Buenos Aires odbyły się Światowe Dni Młodzieży.
W 1992 roku sprywatyzowano większość usług publicznych. Buenos Aires ucierpiało podczas . Załamanie gospodarcze przyczyniło się do wzrostu inflacji i bezrobocia, utraty oszczędności przez porteños oraz ograniczenia usług socjalnych. Podczas kryzysu przez ulice Buenos Aires przetoczyły się gwałtowne protesty przeciwko władzy. W 2004 roku miasto ponownie zaczęło rozwijać się gospodarczo. W 2007 i 2008 roku miasto borykało się z przerwami w dostępie prądu. W lutym 2011 roku w mieście doszło do największego w historii Argentyny wypadku kolejowego, w którym zginęło 51 osób, a ponad 700 zostało rannych.