Garnizon dysponował trzema porosyjskimi kompleksami koszarowymi. Przy szosie do Augustowa usytuowany był kompleks, który na początku lat 20. XX w. nazwano Koszarami im. Tadeusza Kościuszki. W nich 21 budynków zajmował 41 pułk piechoty, a 11 budynków 4 dywizjon artylerii konnej. W kompleksie tym znajdowały się też: strzelnica, gazownia, areszt, łaźnia i piekarnia garnizonowa.
Po objęciu administrowania koszar przez władze polskie, stwierdzono konieczność przeprowadzenia gruntownych remontów. Rozpoczęto je jednak dopiero na przełomie lat 20. i 30. Skupiono się na poprawie funkcjonowania bazy szkoleniowej, warunków socjalnych, a także na estetyce budynków. Prace modernizacje realizowano sukcesywnie do końca lat 30. Najlepsze warunki lokalowe miały pododdziały 41 pułku piechoty i I/29 pap. W połowie lipca 1934 oddano do użytku zbudowaną przez żołnierzy bocznicę i rampę kolejową w koszarach 41 pułku piechoty. W lipcu 1933 pionierzy pułku rozpoczęli budowę kąpieliska na Stawie Arkadia. mały|Dom mieszkalny kadry Kolejnym kompleksem były Koszary Dwernickiego. Były to duże porosyjskie koszary kawaleryjskie o pojemności 1000 ludzi i 710 koni. Położone były w rejonie ulic: Pułaskiego – Podhorskiego – Modrzewiowej – Świerkowej.