Josef Harpe (ur. 21 września 1887 w Buer, Cesarstwo Niemieckie, zm. 14 marca 1968 w Norymberdze, RFN) – niemiecki wojskowy i szkoleniowiec, generał pułkownik, dowódca grup armii „Północna Ukraina” i „A”. Weteran I i II wojny światowej.
Życiorys Urodził się w miejscowości Buer (od 1912 roku część miast Gelsenkirchen). W 1909 roku wstąpił do wojska, służąc w charakterze kandydata na oficera w 56 Pułku Piechoty „Vogel von Falkenstein”. W 1913 roku został adiutantem III batalionu 56 pułku piechoty, a w 1914 roku dowódcą 5. kompanii, a następnie adiutantem 56 Pułku Piechoty. W składzie tego pułku brał udział w I wojnie światowej. W 1916 roku został ranny. Pod koniec I wojny światowej został oficerem do zleceń dowódcy VII Korpusu i funkcję tę pełnił do jej zakończenia.
Po zakończeniu I wojny światowej pozostał w wojsku wstępując do Reichswehry i dniu 1 października 1919 roku został szefem sztabu 3 Brygady Reichswehry. Następnie pełnił szereg funkcji dowódczych i sztabowych w różnych oddziałach Reichswehry. W tym też czasie zaczął się zajmować motoryzacją wojska, w latach 1931–1933 przebywał w ZSRR, gdzie zapoznawał się z systemem wojsk zmechanizowanych i pancernych.