Najczęściej spotykane prześwity to: 600 mm, 630 mm, 800 mm, 900 mm, 1050 mm. Nierzadko jeden zakład posiadał kilka systemów wąskotorowych o różnych szerokościach toru. Ponadto w Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie zbudowano wąskotorową kolej parkową. Nie były one połączone z siecią GKW.
Historia Pierwsze rozmowy dotyczące budowy sieci międzyzakładowej podjęto w 1843 roku. Utworzono następnie Towarzystwo Kolei Górnośląskiej, które 24 marca 1851 rok otrzymało państwową koncesję na budowę dwóch głównych linii kolei, początkowo konnej. Pierwotna sieć zbudowana została w latach 1854–1857. W latach 1851–1852 powstało kilka oddzielnych odcinków między zakładami przemysłowymi, o łącznej długości 35 km. W latach 1854–1857 zbudowano dwa podstawowe odcinki: Tarnowskie Góry – Wirek (25 km) i Bytom Karb – Bogucice – Huta Kunegunda (15 km), przez co powstała zorganizowana sieć łącznej długości ok. 75 km. Poszczególne odcinki oddawano sukcesywnie i za datę uruchomienia Górnośląskich Kolej Wąskotorowych przyjmuje się 1854 rok. Przewożono wówczas ok. 250 tys. ton towarów rocznieKrzysztof Soida: „Wąskotorowe drogi: koleje polskie” w: Młody Technik nr 5/1986, s. 7-10.. Powstała następnie trzecia linia główna łącząca Rozbark z Chebziem.