Lider PRD, Stojan Kosturkow, początkowo odmówił, później jednak wyraził warunkową zgodę na uczestnictwo jego partii w Porozumieniu, przy czym ostateczną decyzję miał podjąć zjazd radykalnych demokratów przewidziany na luty 1924. Podczas kongresu większość delegatów opowiedziała się przeciwko uczestnictwu ich ugrupowania w Porozumieniu, wobec czego Kosturkow wystąpił z niego i wznowił działalność PRD. (bułg.) Część działaczy, m.in. Todor Włajkow, pozostała jednak w Porozumieniu Demokratycznym, uznając je za jedyną formację zdolną ocalić Carstwo Bułgarii przed dykatorskimi dążeniami niektórych polityków (bułg.).
W 1926 PRD przyjęła nazwę Partia Radykalna (bułg. Радикална партия). W 1931, w przededniu wyborów do Zwyczajnego Zgromadzenia Narodowego 23. kadencji, Partia Radykalna zawiązała wraz z Partią Demokratyczną, Bułgarskim Ludowym Związkiem Chłopskim „Wrabcza 1”, Bułgarskim Ludowym Związkiem Chłopskim - Stara Zagora i Partią Narodowo-Liberalną koalicję Blok Narodowy. Ugrupowanie odniosło zwycięstwo w wyborach, kończąc w ten sposób prawie 8-letni okres rządów Porozumienia Demokratycznego. Gabinet powołany przez Blok Narodowy był jednak niestabilny. Silne zróżnicowanie poglądów politycznych i ideologicznych w obrębie formacji przyczyniło się w maju 1934 do poważnego kryzysu rządowego.