Wykorzystali to działacze Koła Politycznego „Zweno” i Związku Wojskowego dokonując 19 maja zamachu stanu i odsuwając koalicję od sprawowania władzy.

Na kilka dni przed majowym zamachem stanu Partia Radykalna rozpadła się na dwie frakcje. Niezadowoleni z polityki przewodniczącego Kosturkowa działacze wybrali nowego lidera, którym został profesor Georgi Genow. Po zdelegalizowaniu w czerwcu 1934 przez rząd Georgijewa wszystkich partii politycznych w kraju, obie frakcje radykałów kontynuowały działalność w podziemiu, jednak ugrupowanie Genowa było znacznie aktywniejsze. W 1936 zwolennicy Genowa zaangażowali się w budowę koalicji nazywanej Petorką (bułg. Петорка), która domagała się przywrócenia Konstytucji Tyrnowskiej.

Po wybuchu II wojny światowej radykałowie opowiedzieli się za neutralnością Bułgarii. Wkrótce po zamachu stanu, dokonanym przez Front Ojczyźniany 9 września 1944, Georgi Genow został zaaresztowany i skazany przez komunistyczny Sąd Narodowy na karę więzienia. W zaistniałej sytuacji politycznej frakcja Kosturkowa zdecydowała się w 1945 podjąć współpracę z komunistami i włączyła się w struktury Frontu Ojczyźnianego. Sam Kosturkow objął stanowisko ministra oświaty narodowej w drugim i trzecim gabinecie Georgijewa.