Jako poseł w Warszawie otrzymał od króla szwedzkiego Gustawa III 19 października 1790 polecenie wysunięcia kandydatury władcy do tronu Polski. Engeström odradzał królowi takie działanie sądząc, że zaszkodzi ono sprawie właśnie negocjowanego przezeń sojuszu polsko-szwedzkiego. Niestety obawy posła były słuszne. W 1793 został kawalerem Orderu Świętego StanisławaZbigniew Dunin-Wilczyński, Order Świętego Stanisława, Warszawa 2006, s. 208.. W czasie Sejmu Wielkiego był aktywnym uczestnikiem prac nad Konstytucją 3 Maja, za co otrzymał złoty pierścień z napisem Fides manibus i polski indygenatTadeusz I. Grabski Wawrzyniec Benzelstjerna Engeström. Setna rocznica śmierci wybitnego Polaka „TarNowa Kultura” 10/2010Jankowice. Posiadłość wielkopolskiego Szweda PolskaNiezwykla.pl.
W latach 1793–1795 był szwedzkim ambasadorem w Londynie, zaś od 1795 w Wiedniu. Od 1796 do 1798 wizytował kraje niemieckie, by w latach 1798-1803 pełnić funkcję posła szwedzkiego w Berlinie (Królestwo Prus). Gdy nie otrzymał dalszych poleceń, przeniósł się do posiadłości żony w pruskiej wtedy Wielkopolsce.