Kummera z Gardny Wielkiej (1835)zob. Z. Szultka, Studia nad rodowodem i językiem Kaszubów, 1992. Niektórzy badacze jednak utrzymują, że nazwa ta jest znacznie starsza niż XVIII wiekJ. Treder, Komu może przeszkadzać etnonim Słowińcy?, w: A. Czarnik, Obrazy Ziemi Słupskiej, 2003. Nazwa "Kaszubi (nad)łebscy" ('Lebakaschuben'), często przypisywana Słowińcom, także pochodzi ze źródeł niemieckich (1821)G. L. Lorek, Charakterystyka Kaszubów znad Łeby, 2009.
Historia thumb|Stefan Ramułt, Mapa etnograficzna Kaszub, 1899 Od XVIII wieku Słowińcy ulegali naciskom germanizacyjnym, np. stopniowo w kolejnych wsiach wprowadzano nakaz prowadzenia nabożeństw w języku niemieckim.
W 1945 roku liczebność Słowińców szacowano na ok. 2 tys. osób, głównie we wsiach: Kluki, Izbica, Główczyce, Smołdzino, Gardna Wielka i Mała, Wicko, Rowy i Cecenowo. Nieurodzajne gleby i bogate w ryby jezioro Łebsko spowodowały, że mężczyźni głównie zajmowali się rybactwem.