Po roku 1945 Słowińcy, traktowani jako zamieszkujący przed wojną ziemie niemieckie i posługujący się językiem niemieckim Niemcy, byli szykanowani i wysiedlani. Wielu z nich zmuszono do emigracji do Niemiec. Znaczna liczba znalazła się w obozie przesiedleńczym w dzielnicy Hamburga, Finkenwerder; osiedlając się później w kilku sąsiadujących ze sobą dzielnicach miasta i pobliskich wsiach. Nie wszyscy jednak zostali wysiedleni; dzięki różnym zabiegom udało się zatrzymać migrację ludności ze wsi Kluki – około 100 osób, jednak w większości wyemigrowali oni do Niemiec w latach 70. XX w. thumb|Dawny zbór ewangelicki w Objazdzie obecnie kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej. Jednym z głównych powodów emigracji Słowińców z Kluk, po początkowym wysiedleniu części niezweryfikowanych mieszkańców w latach 40., był ustawiczny konflikt z grupą przesiedleńców, której przewodzili członkowie ORMO: Antoni Korczyński (kierownik punktu połowowego) oraz Michał, Alfred i Kazimierz WoronkoTadeusz Bolduan, Losy polityczne i społeczne Słowińców w Klukach w latach 1945–1975. Próba oceny. w: „Studia Kaszubsko-Słowińskie” pod red. Jerzego Tredera, Łeba 2001Herman Koetsch, Ostatnie Ślady, „Pomerania” 1988 nr 7-8Hieronim Rybicki, Kluki. Zarys dziejów, Grawitpol, Słupsk 2003.