Widząc co się dzieje Heudelet wycofał na podstawy natarcia także drugą brygadę.
Ney, słysząc kanonadę i wnioskując z tego, że ludzie Reyniera zwyciężają, również dał rozkaz do ataku. Główny trakt – przedmiot ataku – wznosił się stromo mijając osady Moura i Sula, by osiągnąć grzbiet w okolicach klasztoru Buçaco. Dywizja Loisona pchała się pod górę w ogniu licznych brytyjskich strzelców na stokach. Na samym szczycie 1800 ludzi z dwóch brytyjskich batalionów położyło się na ziemi w oczekiwaniu nadejścia Francuzów. Gdy czołowa brygada Loisona dotarła do opactwa, brytyjscy piechurzy zerwali się, oddali morderczą salwę z bliska i ruszyli do ataku na bagnety. Francuzi tego nie wytrzymali i rzucili się do ucieczki zostawiając na polu bitwy wielu zabitych i rannych, a wśród tych ostatnich własnego dowódcę, Edouarda Simona, który trafił do niewoli.
W jakiś czas później i nieco dalej na południe druga brygada Loisona wpadła pod ogień dwóch baterii i brytyjsko-portugalskich tyralierów. I ten oddział francuski został odparty. Ostatni atak przeprowadziła jedna z brygad Marchanda, ale i ona została odparta w ogniu portugalskiej brygady Packa.