Kilkaset metrów dalej na północ w identycznym ustawieniu forsowała stromy stok dywizja Merle’a. Picton, wykorzystując drogę zbudowaną przez saperów, zmasował swoją piechotę naprzeciw. Napotkawszy na szczycie dwa brytyjskie i dwa portugalskie bataliony ustawione w lekko wklęsła linię Francusi próbowali bezskutecznie się przeformować, ale pod ciężkim, zmasowanym ogniem załamali się szukając ratunku w ucieczce w dół stoku. Merle został ranny, a dowódca brygady Jean Graindorge zabity.
Widząc, że druga brygada Heudeleta stoi bezczynnie u stóp stoku, Reynier podjechał do Maximiliena Foya i rozkazał mu natychmiast atakować. Tym razem Francuzom się powiodło. Trafili na najsłabszy punkt w linii Wellingtona – portugalską milicję – i z miejsca wyparli ją z zajmowanych pozycji. W tym jednak momencie mgła się podniosła i Wellington zobaczył, że naprzeciw jego prawego skrzydła nie ma żadnych wojsk nieprzyjaciela. Natychmiast więc pchnął gońca do Leitha, by zwinął swe skrzydło na północ i wsparł Pictona. Nim ludzie Foya zdołali umocnić się na zdobytej pozycji zostali zaatakowani przez dwa bataliony Leitha i niedobitki oddziału Pictona. Francuzi zostali zepchnięci w dół stoku, a dowódca brygady odniósł ranę.