Masséna, naciskany przez Neya i innych dowódców, by zamiast próbować czasochłonnego manewru oskrzydlającego natychmiast uderzył frontalnie na pozycje brytyjskie, nakazał jedynie rozpoznanie przedpola stromego stoku. Chciał rzucić do ataku w centrum Reyniera na prawe – jak przypuszczał – skrzydło brytyjskie. W przypadku gdy II Korpus zacząłby zdobywać przewagę nad przeciwnikiem, Masséna miał zamiar rzucić korpus Neya na pozycje brytyjskie wzdłuż osi głównego traktu przecinającego wzgórza. VIII Korpus ustawił za VI Korpusem, w rezerwie.
Bitwa Piechota Reyniera ruszyła do ataku wraz ze świtem, w zalegającej doliny mgle. Heudelet posłał czołową brygadę prosto w górę stoku uformowaną w kolumnę o szerokości kompanii i głębokości ośmiu batalionów. Gdy pierwsze szeregi dotarły na szczyt znalazły się na wprost dwóch portugalskich i jednego brytyjskiego batalionu w formacji liniowej wspartej 12 działami. Dowódcy francuscy zrozumieli swój błąd i próbowali zmienić ustawienie z kolumnowego na liniowy. Jeden z brytyjskich oficerów mówił później, że robili to „jak na ćwiczeniach”. Tymczasem jednak przemówiły karabiny i działa sprzymierzonych masakrując francuskich piechurów, którzy jednak zdołali się utrzymać na krawędzi wzgórza.