Po jego wyjeździe, przez 20 lat stacja pozostawała opuszczona, wystawiona na działalność czynników naturalnych i plądrowana przez zaglądających tu turystów. W 1991 roku brytyjski departament Foreign and Commonwealth Office rozpoczął uprzątanie terenu stacji, a w 1992 roku otwarto tu Muzeum Wielorybnictwa, przekształcone później w Muzeum Georgii Południowej (ang. South Georgia Museum).

W latach 2003–2005 przeprowadzono gruntowne oczyszczenie terenów stacji, usuwając ogromne ilości szkodliwych materiałów i stacja została uznana za bezpieczną dla ruchu turystycznego.

Grytviken współcześnie center|1000px|thumb|Panorama Grytviken (2007) Do dziś w Grytviken zachowały się m.in.: pozostałości przetwórni mięsa i tłuszczu wielorybiego dawna willa zarządcy stacji – siedziba Muzeum Georgii Południowej drewniany norweski kościół cmentarz wielorybników z 64 grobami m.in. Ernesta Shackletona (1874–1922) i Franka Wilda (1873–1939) samotny krzyż i grób W.