Historia thumb|left|Późnogotycki kościół świętych Apostołów Piotra i Pawła Początkowo miejscowość była osadą czołową opola kostrzyńskiego, które było reliktem opola - przedpaństwowej wspólnoty rodowo-terytorialnej, a w późniejszym okresie stało się administracyjnym podokręgiem kasztelanii. W latach 1187-1193 Benedykt biskup poznański zaświadczył, że książę wielkopolski Mieszko Stary nadał zakonowi rycerskiemu joannitów z Poznania szpital św. Michała w Poznaniu, któremu to szpitalowi biskup poznański Radwan (1164-1172) nadał wraz ze wspomnianym księciem Mieszkiem dziesięciny „in Costrinensi provincia”, gdzie to termin „provincia” oznacza wg historyków „opole”, ale mógł już wówczas oznaczać również kasztelanię kostrzyńską.
W 1218 roku w dokumencie wystawionym przez kancelarię biskupa poznańskiego Pawła określony został zasięg opola kostrzyńskiego. W jego skład wchodziły wsie: Jagodno, Sanniki, Rujsce, Górka, Glinka, Koszuty, Kleszczewo i Czerlejno, które płaciły dziesięciny do kościoła św Michała. W 1277 książę wielkopolski Bolesław Pobożny oznajmił, że przyłączył do opola kostrzyńskiego (łac. „vicinia Costrinensis”) wieś Krerowo należącą do opola gieckiego, zaś wieś Górka wyłączył z opola kostrzyńskiego i przyłączył do opola gieckiego.