Michał Jan Borch herbu Borch (niem. Michael von der Borch-Lubeschütz, ros. Михаил Иванович Борх), ps. i krypt.: L’auteur de la Minéralogie, Michał B., M... B..., M. B. A. (ur. 30 czerwca 1753 w Warklanach, zm. 10 stycznia 1811 tamże, Inflanty) – hrabia, poeta, dramatopisarz, tłumacz, mineralog, bibliofil, przyrodnik, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Pochodził ze spolszczonej rodziny westfalskiej osiadłej w Inflantach. Syn Jana Andrzeja (podkanclerzego wielkiego koronnego, później kanclerza, właściciela dóbr warklańskich w Inflantach Polskich) i Ludwiki z Zyberków.
Otrzymał wychowanie francuskie, uczył się w Collegium Nobilium i stosunkowo wcześnie wstąpił na służbę wojskową. W 1771 roku został kapitanem litewskiej gwardii piechoty. Starosta lucyński od 1772, w latach 1781–1787 oboźny wielki litewski, od 17 marca 1783 hrabia cesarstwa, poseł na sejm 1786, od 1778 generał lejtnant wojsk koronnych, w latach 1787–1791 piastował urząd wojewody bełskiego, wolnomularz. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego w 1789.