Działalność naukową rozpoczął już w młodości, przy czym jej szczyt przypadł na lata 1774–1778. Już wtedy interesował się geologią. Uznawany jest za twórcę podstaw nowej gałęzi geochemii – geobiochemii; w rodzinnych dobrach Warklany rozbudował bibliotekę. Interesował się nie tylko nauką, ale i literaturą piękną, czego przykładem była napisana przez niego tragedia, pt. Wiktor Amadeusz.

W latach 1776–1777 podróżował do Włoch, odwiedził Sycylię i (jako rycerz maltański) Maltę.

W 1780 odznaczony Orderem Świętego Stanisława, a w 1789 Orderem Orła Białego, Kawaler Maltański zaszczycony Krzyżem Dewocji, od 1786 dziedziczny komandor devotionis tego zakonu.

Z hrabianką Eleonorą Krystyną z Braunów miał trzech synów Karola Jerzego, Aleksandra Antoniego i Józefa Kazimierza oraz cztery córki.