W 1931 roku nad teatrem zebrały się czarne chmury, gdy władze łotewskie zażądały dymisji dyrektora Czengerego (nie posiadał obywatelstwa łotewskiego) oraz zwolnienia kilku aktorów. Obowiązki dyrektora przejęli Piotr Swyłan, B. Krzemieński i Stanisław Siezieniewski. Mimo strat placówka szybko wróciła do normalnego funkcjonowania wystawiając w najbliższym sezonie sztukę według R. Blaumanisa Z ckliwej butelki, a w 1933 roku operetkę Polacy w Ameryce. Dalej finansowana była z kasy miejskiej Rygi oraz subwencji rządowej (dochody z biletów stanowiły mniej niż 50%).
W 1934 roku na czele teatru stanął Szczepan Baczyński, który zaangażował w jego pracę polską młodzież z ryskiego gimnazjum. W tym samym roku dokonano przenosin placówki do siedziby Domu Polskiego w Rydze znajdującego się przy ul. Jēzus Baznīcas 3. Na deskach teatru wystąpili m.in. Aleksander Zelwerowicz, Zygmunt Nowakowski, ks. Skierkowski.
W latach 1936–1937 Teatr nie działał, jego ponownego otwarcia dokonano na jesieni 1937 roku w Domu Polskim przy ul. Dzirnavu 46. Dyrektorem został za zgodą rządu łotewskiego Stanisław Ficner-Jarski.
Bibliografia Jekabsons Eriks, Życie kulturalne Polaków w Republice Łotewskiej (1918-1940), w: Kultura Polska na Łotwie/Polu kultura Latvija, Ryga 1994.
Zobacz też Historia mniejszości polskiej na Łotwie Teatr na Pohulance
Kategoria:Polacy na Łotwie Kategoria:Teatry w Rydze