300px|thumb|Naśladownictwo u młodego rezusa Naśladownictwo lub imitacja – zachodzący podczas socjalizacji proces uczenia się zachowań, polegający na powtarzaniu przez jednostkę zaobserwowanych zachowań innych. W węższym znaczeniu odnosi się ono do powtarzania zachowań przedstawicieli własnego gatunku i wykorzystywania ich do tych samych celów. W podejściu memetycznym naśladownictwo jest procesem, w wyniku którego replikują się memy będące instrukcjami zachowań dla jednostek.
Teoria naśladownictwa Gabriela Tarde’a Jednym z pierwszych uczonych zajmujących się kwestią naśladownictwa był Gabriel Tarde, który to zagadnienie w drugiej połowie XIX wieku opisywał jako manifestację ogólnego zjawiska powtarzalności. Jego teoria naśladownictwa była alternatywą dla socjologizmu rozwijanego przez Durkheima i kładła nacisk na to, że zjawiska społeczne redukowane są do zjawisk psychicznych. Dzięki naśladownictwu następuje przekształcanie aktów indywidualnych w to, co społeczne. Ponieważ działania ludzkie są zazwyczaj kopiami, socjologia powinna badać prawa naśladowania. Uszczegóławiając swoją teorię, zauważał m.in., że naśladowanie celów jest poprzedzane naśladowaniem środków, które do tych celów prowadzą oraz że jednostki znajdujące się niżej w strukturze społeczeństwa naśladują osoby o wyższej pozycji społecznej.