Biorąc pod uwagę kwestię zmian społecznych, twierdził, że są one wyłącznie wynikiem działania osób posiadających inicjatywę i charakteryzujących się wynalazczością, a także przypadkowych zdarzeń. Konsekwencją pojawienia się wynalazku, jest jego upowszechnienie na drodze naśladowania, co prowadzi do zmiany społecznej.
Psychologiczne badania nad naśladownictwem Prowadzone od lat 60. XX wieku badania wskazywały na występowanie uległości osób naśladowanych do naśladujących, np. za pomocą ingracjacji. Ponadto badania prowadzone w tym czasie przez Alberta Bandurę dowodziły, że naśladownictwo jest istotnym elementem w procesie społecznego uczenia się, badania Gordona Allporta zaś dowodziły, że ma ono znaczenie w empatii i tworzeniu relacji społecznych, co wykorzystywano m.in. w psychoterapii. W późniejszych badaniach koncentrowano się na naśladowaniu ruchów ciała, stanów emocjonalnych i mowy. Pod koniec lat 90. XX wieku powstała koncepcja pod nazwą efekt kameleona, według której mimikra jest spoiwem społecznym, a poza tym naśladowanie odbywa się w sposób nieświadomy i automatyczny.