Badania eksperymentalne dowodzą, że na skłonność do naśladowania mogą wpływać cechy osoby naśladującej (wysoka empatia, wysoki stopień narcyzmu, orientacja prospołeczna), stany osoby naśladującej (poniesienie porażki, pozytywny nastrój, poczucie winy) oraz cechy osoby naśladowanej (fizyczna i interpersonalna atrakcyjność, różne formy podobieństwa naśladowanego do naśladującego). Skutkami naśladowania może być lepsza ocena naśladującego (jako bardziej inteligentnego, jako autorytetu) przez naśladowanego, większe poczucie sprawiedliwości świata i mniejsze uprzedzenia ze strony naśladujących, silniejsze poczucie relacji z innymi zarówno u naśladujących, jak i naśladowanych, zwiększenie postaw prospołecznych u naśladowanych, a także niższa samoocena i mniejsza satysfakcja ze związków u osób naśladowanych oraz mniejsze możliwości wykrywania kłamstw i mniejsze zasoby poznawcze u naśladujących.
Imitacja w ujęciu złożonych układów zachowań Modelując ewolucję układów złożonych, których podstawą jest replikowanie się i modyfikowanie zachowań (innowacje) przez jednostki, jako imitację przyjmuje się zmianę zachowania własnego poprzez skopiowanie czyjegoś zachowania.