Na uświadomione i nieuświadomione decyzje podejmowane przez jednostki (aktorów, graczy) wpływ mają kontakty z innymi, obserwacje zachowań innych, atrakcyjność modela (osoby, która może być naśladowana przez jednostkę) oraz rozkład rodzajów zachowań w populacji, co wiąże się z prawdopodobieństwem spotkania osób zachowujących się tak samo lub odmiennie. Na dynamikę procesu imitacji zachowań wpływać może preferencja do izolowania się wobec członków innych grup lub grupy własnej, preferencja zachowań konformistycznych wobec przeważających w grupie modeli lub preferencja do dystynktywności (do imitacji rzadkich zachowań). W modelu takim funkcja imitacji wyrażana jest wzorem:
Gdzie: określa percepcję podobieństwa zachowań i skłonność do izolowania własnych kontaktów z innymi znajdującymi się na skali „swoi – obcy”, określa percepcję częstotliwości występowania zachowań i skłonności do kopiowania zachowań znajdujących się na skali „powszechne – rzadkie”, określa częstość występowania w populacji modela mogącego być naśladowanym przez jednostkę. Dzięki tej funkcji można określać ewolucję zachowań w populacji kształtującej równowagę strukturalną, która zawsze jest równowagą dynamiczną o różnym stopniu różnorodności zachowań w zależności od przebiegu procesu ewolucyjnego.