Latem 1921 bolszewicy odnieśli szereg sukcesów w walce z ukraińskim ruchem powstańczym. Wojska wewnętrzne CzeKa rozbiły wiele oddziałów partyzanckich; praktycznie zlikwidowany został CUKP. W związku z tym SPP musiał przełożyć termin rajdu, który miał być sygnałem do powstania powszechnego.
Po rozbiciu CUKP szanse powodzenia akcji powstańczej zostały zredukowane praktycznie do zera. Mimo to gen. Tiutiunnyk postanowił przeprowadzić rajd. Pod koniec października 1921 roku utworzono trzy ukraińskie grupy:
Grupę Besarabską (d-ca gen. Andrij Hułyj-Hułenko) Grupę Podolską (d-ca ppłk Mychajło Palij-Sydorjańskyj, a po jego zranieniu ppłk S. Czornyj) Grupę Wołyńską (d-ca Jurko Tiutiunnyk)
Razem liczyły one zaledwie około 1500 żołnierzy, źle wyekwipowanych i słabo uzbrojonych.
Plan maksymalny przewidywał opanowanie północnej części Prawobrzeżnej Ukrainy, a dla grupy besarabskiej zajęcie Odessy wraz z przyległymi terenami. W razie powodzenia akcji na opanowane tereny miały wkroczyć z terenu Polski oddziały Armii URL pod dowództwem gen. Ołeksandra Udowyczenki.