Dzięki temu w 1864 do Grecji zostały przyłączone Wyspy Jońskie, a w 1881 Tessalia i Epir. Gdy w 1896 wybuchło powstanie na Krecie, zagroziło mu szybkie stłumienie i represje. Grecja udzieliła wtedy powstańcom pomocy, za co Turcja wypowiedziała Grecji wojnę w 1897 r., z łatwością wygraną przez dwakroć liczniejsze wojska sułtana. Od zupełnej klęski uratowało Greków jedynie wstawiennictwo mocarstw zachodnich. Z kolei na Krecie, gdzie połączone siły Grecji i powstańców przeważały, by wstrzymać walki, wprowadzono międzynarodowe siły pokojowe, złożone z floty i oddziałów lądowych wojsk państw zachodnich. Turcji przyznano bardzo wysokie reparacje wojenne, faktyczną kontrybucję. W zamian jednak Turcja zmuszona została przez Wielką Brytanię i Francję do uznania autonomii wyspy Krety. Grecja, na pokrycie kontrybucji, dokonała wtedy bardzo wysokiego, jak na swe możliwości płatnicze, zadłużenia zagranicznego. Długi te Grecy spłacali następnie przez wiele dziesięcioleci.